Tworzenie przestrzeni biura | Jak powstały biura? | Tworzenie przestrzeni biura
21753
post-template-default,single,single-post,postid-21753,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-3.4,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive

Jak powstały biura?

Francuski wyraz bureau oznaczał początkowo pokrycie stołu, na którym liczono pieniądze, potem sam stół, potem pokój, w którym stał stół, a w końcu biuro i personel całego oddziału rachunkowego

 (Postman 2004).

W 1750 jedynie ok. 1% ludzi pracowało w biurze, sto lat później już 10%, przez następne 25 lat odsetek pracujących w biurach wzrósł czterokrotnie, a na początku lat osiemdziesiątych przekroczył 50% (Donald 2001). Zdaniem Alvina Tofflera rok 1955 był historycznym punktem zwrotnym, kiedy to amerykańscy pracownicy umysłowi i usługowi („białe kołnierzyki”) po raz pierwszy osiągnęli liczebną przewagę nad pracownikami fizycznymi, „niebieskimi kołnierzykami” (Toffler 2006). Według szacunków do końca minionego wieku w biurach zatrudnionych było już ponad 70% pracujących…

Nowoczesny przemysł drugiej połowy XX wieku wymusił usunięcie poza obręb hali fabrycznej procesu zarządzania – „odizolowanie przestrzenne techników i menedżerów od warczących maszyn”, jak powiada Sennett (2006). Owo odseparowanie umożliwiło pojawienie się takich wynalazków jak telegraf, telefon, które zapewniły łączność między poszczególnymi oddziałami firm. Koncentracja kapitału, rozwój przedsiębiorstw, znaczne zmniejszenie współczynnika analfabetyzmu, czyli powstanie dużej grupy społecznej, której wykształcenie pozwalało na podjęcie pracy w biurze, a także skonstruowanie pierwszej windy to czynniki, które przyczyniły się do powstawania biur będących samodzielnymi przestrzennie jednostkami organizacyjnymi. Zaczęto budować coraz wyższe biurowce, pozwalające na maksymalizowanie wykorzystania parceli ziemi. W efekcie pojawiły się pierwsze drapacze chmur.

Jeśli przyjrzymy się rozwojowi biur, to zauważymy pewną zależność: w miarę jak się zmieniały koncepcje zarządzania, zmieniały się też modele biur:

koniec XIX i początek XX wieku
tradycyjny model zarządzania
podział pracy, produktywność, kontrola, dyscyplina
biuro taylotowskie, np. Larkin Building

lata 30. i 40. XX wieku
model stosunków międzyludzkich
możliwość komunikowania się podczas pracy i zaspokajania potrzeb społecznych, zadowolenie z pracy
landscaped office

lata 50. i 60. XX wieku
model zasobów ludzkich
stworzenie organizacji efektywnej i humanistycznej zarazem
Action Office

 

obecnie
model organizacji sieciowej, uczącej się i inteligentnej, zarządzanie przez cele
stworzenie elastyczne środowiska pracy, ułatwiającego komunikację i dzielenie się wiedzą
activity based workplace

Dziś wprawdzie wiele biur wciąż zorganizowanych jest zgodnie koncepcjami wypracowanymi w latach 60. i 70., ale organizacje w coraz większym stopniu starają się kształtować biura w taki sposób, aby przestrzeń wspierała wymianę wiedzę, komunikację między pracownikami. Praca menedżerów polega dziś w dużej mierze na koordynacji współpracy w interdyscyplinarnych zespołach, w których wiedza jest rozproszona. Dlatego tak istotne są dla nich przestrzenie, w których ludzie mogą współpracować ze sobą i pracować razem nad projektami. Ani action office, ani cubicles, ani tradycyjne biura zamknięte nie są przestrzeniami, które dobrze wspierają pracę zespołów, dla których współpraca, komunikowanie i dzielenie się wiedzą są niezwykle istotne. Dlatego dziś projektuje się biura tak, aby obok nieco bardziej tradycyjnych rozwiązań, takich jak biura zamknięte i open spasy, dobrze nadające się do pracy indywidualnej, znalazły się również przestrzenie do pracy zespołowej i projektowej. Dla różnych typów zadań przewidziane są oddzielne przestrzenie.

 

Karolina J. Dudek

poczta@karolinadudek.eu
No Comments

Post a Comment